บทที่ 156 ตอนที่ 43.2 เจ็บปวดไม่ต่างกัน

ติณฑ์ Part

“มีอะไรวะ”

“กูต่างหากที่ควรเป็นคนถามว่ามึงมีอะไรรึเปล่าอย่าบอกว่าไม่มีนะ” คิดไว้ไม่ผิดว่ามันต้องสงสัยอะไรอยู่แน่ พฤติกรรมที่ไม่เคยทำในโรงพยาบาลตอนนี้ถูกผมแหกกฎด้วยการล้วงเอาบุหรี่ออกมาสูบปล่อยควันสีเทาให้ล่องลอยไปบนท้องฟ้ากว้าง สายตาคอยมองติดตามว่าควันบางเบาจะสลายไปตรงไหนแต่สีฟ้าของ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ